Gilmore Girls – A Year in the Life

Gilmore Girls: zelfs als je zelf niet kijkt, dan zal het je toch niet ontgaan zijn dat er van deze iconische serie recent een ’revival’ gelanceerd is. Tien jaar nadat we (in tranen, sowieso) afscheid namen van de Gilmores en Star’s Hollow, zijn ze terug! Ik denk dat iedere fan vol verwachting en met een beetje angst uitkeek naar 25 november, om de vier afleveringen te bingen of zo lang mogelijk te savoureren. Ik heb dat laatste gedaan en zou onmiddellijk nog eens kunnen kijken.

Ik bespreek gewoon wat ik van de revival vond in grote lijnen, dus je leest geen (grote) spoilers in deze blogpost. Ben je daar toch bezorgd over, ga dan gewoon A Year in the Life kijken!

De revival toont een jaar in het leven van Lorelai en Rory Gilmore (A Year in the Life, duh) in vier afleveringen van anderhalf uur die elk het verhaal van één seizoen vertellen. Rory is intussen 32, heeft geen vast werk, geen vaste verblijfplaats en geen vast lief (ah wacht, toch wel, maar ze vergeet iedere keer dat hij bestaat). Lorelai is 48, werkt nog steeds in haar inn en woont samen met Luke. Emily heeft Richard verloren en moet leren hoe ze alleen verder leeft.

Klinkt heel erg kommer en kwel, maar het blijft natuurlijk Gilmore Girls. Ze praten snel, ze drinken koffie en ze stresstapdansen, of ja, Rory toch. Eerst moest ik een beetje wennen aan Rory en Lorelai, die hetzelfde zijn maar toch anders. De dialogen wringen een beetje in het begin, Luke is te oud om een pet te dragen en Lorelai heeft toch wel wat laten knutselen aan haar gezicht. De impasse waarin Rory lijkt te zitten, voelt ook heel on-Rory aan, wat misschien vooral toont hoe ze zichzelf een beetje is kwijtgeraakt. Pas als Emily in beeld komt, weet je zeker dat je goed zit. Dan is het een mooie tocht langs memory lane, want zowat iedereen die van belang was in de originele serie komt terug, ook al is het maar voor een enkele scène.

En het is ook meer dan nostalgie. De verhaallijnen zijn nieuw, de personages hebben een nieuwe dynamiek. Hoe Rory haar verhaal kwijt kan bij Jess toont wat een mooie vriendschap ze ontwikkeld hebben. Het verlies van Richard zorgt dat de Gilmores op een nieuwe manier tot elkaar moeten komen. Ook de beeldstijl is filmischer dan in de originele serie. Het leukst vond ik Lorelai als ze op zoek gaan naar zichzelf als ze Wild gaat doen. Ze is gewoon het grappigst als ze niet om kan met de mensen rond haar. Verder genoot ik heel erg van Kirk’s kortfilm, hoe Lorelai de sneeuw ruikt en hoe Liz en T.J. in een groentesekte verzeild zijn.

img_0495

Vreemd dat ik de leukste momenten met Lorelai beleef, want normaal ben ik vooral een Rory-girl. De mooiste momenten gebeuren in de Dragonfly Inn. Gilmore Girls kan als het over werk of geld gaat wat ver van de realiteit staan, maar hoe Michel graag verder wil groeien, is heel realistisch ook al vindt hij het pijnlijk om afscheid te nemen van Lorelai. De eerste keer blèten is toch wanneer Sookie uiteindelijk in beeld komt en van daaraf is de laatste drie kwartier van de laatste aflevering ‘Fall’ één lange huilbui met op het einde een beetje roepen tegen mijn televisie (no spoilers).

Nu ben je waarschijnlijk wel benieuwd, dus ga je sweatpants halen, maak een kom popcorn en zet je Netflix op. A Year in the Life heeft geen title credits, maar een ambitieuze fan heeft het legendarische ‘Where you lead, I will follow’ toch voorzien van beelden van de nieuwe reeks. Geniet ervan!

Alle afleveringen worden natuurlijk ook besproken door the Gilmore Guys in hun geniale podcast.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s