Elke dag zondag – openbloeien in mei

Knip! Mei is voorbij. Hoe snel was dat? Waar de voorbije weken allemaal op elkaar leken, begint mijn wereld de laatste dagen weer te groeien. Er gebeuren weer dingen. Paradoxaal genoeg lijkt de tijd sneller te gaan als er meer gebeurt. Daar is zeker een neurologische verklaring voor die ik niet ken en zeker niet zou kunnen uitleggen.

Door veel buiten te zijn en in de moestuin te werken, zie je pas echt hoeveel er in één maand ( vier luttele weken) kan gebeuren. Zo veel bloemen zijn in bloei gekomen, de sla is gegroeid, tomaten zijn uitgeplant. Ik neem aan dat dit allemaal ook een metafoor voor het leven is?

Begin mei bleven we nog angstvallig binnen. Plots was er nieuws dat we een bubbel konden vormen en mensen zien. Kinderen gaan weer naar school en nu is er zelfs zicht op restaurants die open gaan. De voorbije week ben ik ook al twee keer naar kantoor geweest. Voorlopig doe ik dat nog met de auto, maar ik denk dat ik mij binnenkort eens aan het openbaar vervoer waag met één van mijn zelfgemaakte maskers. Ik ben nog in twijfel of ik al een reisje in eigen land moet boeken deze zomer, of gewoon het moment afwachten en dan zien wat mogelijk is. Wat denk jij?

Op de blog was het de laatste twee weken stil, terwijl ik in de tuin werkte en drempel- en achtertuinbezoekjes bracht aan familie en vrienden. Begin mei verscheen mijn eerste video (kijk hier voor een rondleiding in onze tuin) en ik maakte een lijstje met alle recepten op deze site.

Deze vijf dingen maakten de maand voor mij een paradijs voor de huis-, tuin- en keukenmus.

Vlierbloesem

Als je mij op Instagram volgt, dan sla ik je er mee om de oren: de vlier staat in bloei. De wat? Ja, ik geef toe, vlieren zijn onopvallende bomen die niemand in de weg willen staan. In mei gebeurt er echter iets wonderlijks: ze gaan in bloei en de geur van hun bloemen trekt mensen met katoenen zakjes aan, die gaan plukken en thuis vanalles klaarmaken dat naar de meimaand ruikt. Ik heb zelf het recept voor een simpele vlierbloesemsiroop gedeeld en voor aardbeienconfituur met vlierbloesem.

Wandelen langs de Leie en De Marionetten

Nu we thuis zitten, blijven we wandelen. In mei verkenden we het wandelpad langs de Leie tussen Kortrijk en Bissegem en wandelden we van bij ons thuis naar De Marionetten en de Libel. Beide zijn echt aanraders als je in de buurt van Kortrijk woont! 

Japan-heimwee

Een jaar geleden waren we op reis in Japan. Ik ben niet zo avontuurlijk aangelegd, maar dit was echt fantastisch. Ik heb maar één keer gehuild dat ik heimwee had! Er verschenen al een paar blogposts over onze reis (deze over Tokyo en deze over Nikko en de Japanse Alpen) en ook al kunnen we nu niet ver reizen, het is altijd leuk om plaatjes te kijken, niet? Wij gingen alleszins nog eens door al onze foto’s en bestelden een paar prints voor aan de muur. Binnenkort komt het tweede deel van deze blogposts er echt aan!

Karla de kikker

Wij proberen in onze tuin zo verstandig mogelijk aan de slag te gaan. Dat betekent dat we proberen om onze tuin zijn eigen problemen te laten oplossen. Zijn er slakken? Dan zoeken we iets of iemand die dit aanpakt. In de winter zijn dat onze kippen die hun gang mogen gaan in de moestuin. Als aanvulling op hun arbeid, wou ik graag een paar kikkers in ons buitenbad. 

Het universum liet mij in de vorm van mijn moeder weten dat mijn nonkel dikkopjes had. Die zouden uitgroeien tot bruine kikkers die volgens nonkel Jan niet kwaken, dus wij gingen langs en kwamen thuis met een pot vol dikkopjes. Het eerste dikkopje is getransformeerd tot kikker (super indrukwekkend hoe snel dit gaat!) en werd Karla gedoopt. Karla de Kikker, een alliteratie weet je wel. De bassin met kikkers en dikkopjes staat in onze veranda en als wij er niet boven hangen om te kijken hoe het met onze slakkenvreters gaat, dan zit Peloeze wel in de buurt.

Podcasttip: Letters from a hopeful creative 

Als ik onderweg ben, luister ik al graag eens een podcast. Dat was de voorbije maanden een probleem, aangezien alle onderwegtijd geschrapt werd uit ons leven. Ik probeer het op te lossen door af en toe een wandeling te maken met een podcast in mijn oren, of door te luisteren terwijl ik kook, in de tuin werk of in de hangmat lig. Ik luister voornamelijk podcasts over creativiteit en marketing. Deze Letters from a hopeful creative is dus op mijn lijf geschreven. Sara en Jen beantwoorden iedere aflevering een vraag van een creatieveling en bieden een inkijk in hun eigen leven en werk. Zo wil ik worden als ik groot ben. 

Leuk dat je mijn maandelijkse dagboek weer mee las. Wat zorgde de afgelopen maand voor jouw zondaggevoel?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s